|
Niepewność, 2003
|
|
|
|
Od innych By nam całych siebie dali Nie żądajmy.
Innym Aż całego siebie Nie oddajmy.
Tak żeby i oni, i my W nieszczęściu czy potrzebie
Mogli zachować dla siebie Chociaż cząstkę siebie.
Stoi na polu samotna sosna Obok niej łany żyta
I chociaż każdego lata Inne zboża przy sośnie
Ona, niezmienna i samotna Ciągle jednak rośnie
Każdy się modli inaczej I każdy na swój sposób Boga postrzega i rozumie I każdy z Nim rozmawia I o coś go prosi Tak jak umie.
A Bóg? Cóż, Bóg Albo wysłuchuje Albo na swój sposób Losami każdego kieruje.
Plotka Każdego porazi Kto ją spotka.
A potem udając Niewinne dziecię Nieodpowiedzialnie Dalej poleci.
|
.jpg)